ยอดบอดี้การ์ดผมขาว 35
เจิ้งเถา ราชันพิทักษ์ชาติผู้สร้างผลงานการศึกอันเกรียงไกร ตัดสินใจเกษียณตัวเองในวัยหกสิบห้าปี เขาปฏิเสธทั้งเบี้ยบำนาญจากรัฐและกลุ่มธุรกิจการเงินมูลค่ามหาศาลที่ลูกศิษย์ระดับเทพสงครามตั้งใจมอบให้ ด้วยปรารถนาเพียงจะกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับครอบครัว ทว่าเมื่อกลับถึงบ้านเกิด สิ่งที่รอต้อนรับเขากลับเป็นความเย็นชาจากเจิ้งเจี้ยนกั๋ว ลูกชายคนโต และหลี่หรงเซียน ลูกสะใภ้ สองสามีภรรยาผู้เห็นแก่เงินคู่นี้ถึงกับขับไล่เขาออกจากบ้านอย่างไม่ไยดี เจิ้งเถาจึงต้องจำใจไปอาศัยอยู่กับเจิ้งเจี้ยนเย่ ลูกชายคนรองซึ่งมีฐานะยากจนข้นแค้น เมื่อได้รู้ว่าลูกคนรองยอมสละทรัพย์สินจนหมดเนื้อหมดตัวเพื่อยื้อชีวิตหลานชายที่ป่วยหนัก เจิ้งเถาจึงตัดสินใจหวนคืนสู่วงการอีกครั้ง เขาเข้าทำงานที่ชิงหรานกรุ๊ป และกลายมาเป็นบอดี้การ์ดประจำตัวของกู้ชิงหราน ประธานสาวรุ่นใหม่
ชายชราผมขาวที่ดูราวกับเป็นแค่ "ไม้ประดับ" คนนี้ไม่เป็นที่ถูกชะตาของชิงหรานสักเท่าไร ซ้ำร้ายในงานเลี้ยงสังสรรค์ครั้งแรก เขายังทำให้เธอไม่พอใจเพราะเข้าไป "ก้าวก่ายเรื่องไม่เป็นเรื่อง" ทว่าด้วยสายตาเฉียบแหลมที่สั่งสมมานานปี เจิ้งเถาสามารถมองทะลุกลอุบายวางยาของหลี่ยวนหลง หุ้นส่วนทางธุรกิจได้ในทันที และยังใช้ลูกเล่นพิสดารอย่างการ "โปรยตะปู" พาเธอหลบหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย หลังจากนั้น ไม่ว่าจะเป็นการหักหลังจากฟางหลิงเพื่อนสนิท หรือการผนึกกำลังกดดันทางธุรกิจจากกู้เซียวหราน เจิ้งเถาก็ล้วนใช้สติปัญญาอันล้ำเลิศและสายสัมพันธ์อันกว้างขวางคลี่คลายวิกฤตได้ทั้งหมด ชิงหรานเริ่มตระหนักได้ว่า ชายชราผู้นี้ไม่เพียงมีฝีมือการต่อสู้ระดับสูง แต่ยังมีจิตใจที่เปี่ยมด้วยความเมตตาและเข้าใจโลกอย่างถ่องแท้ จากความไว้วางใจจึงค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกดีๆ ที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน
ครั้นถึงคราวต้องพัฒนา "หมู่บ้านวีรบุรุษ" ซึ่งเป็นโครงการสำคัญระดับชาติ เจิ้งเถาได้ออกโรงด้วยตัวเอง โดยอาศัยมิตรภาพร่วมเป็นร่วมตายกับเหล่าทหารผ่านศึก ช่วยคลี่คลายปัญหาการเวนคืนที่ดินที่ชิงหรานพยายามเจรจาอยู่นานแต่ไม่สำเร็จลงได้อย่างง่ายดาย การกระทำนี้ไม่เพียงทำให้ชิงหรานได้รับคำชมเชยจากผู้เป็นปู่ แต่ยังทำลายแผนการร้ายของเซียวหรานจนย่อยยับ เมื่อจนตรอก เซียวหรานจึงบุกควงมีดหมายเอาชีวิตที่ไซต์งานก่อสร้าง เพื่อปกป้องชิงหรานและลูกชาย เจิ้งเถาจำต้องเค้นพลังภายในออกมาสยบคนร้ายแม้สังขารจะร่วงโรย จนกระทั่งตนเองต้องล้มพับไปเพราะหมดเรี่ยวแรง
หลังผ่านพ้นความเป็นความตาย ทุกคนจึงได้ล่วงรู้ความจริงว่าเจิ้งเถาก็คือราชันพิทักษ์ชาติผู้ยิ่งใหญ่ ด้วยบารมีและคำสั่งสอนของเจิ้งเถา เจี้ยนกั๋ว ลูกชายคนโตผู้เนรคุณจึงยอมกลับตัวกลับใจขณะชดใช้กรรมอยู่ในเรือนจำ ส่วนเจี้ยนเย่ ลูกชายคนรองก็มีหน้าที่การงานที่รุ่งเรืองขึ้น ในที่สุดครอบครัวก็ได้กลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง แม้ชิงหรานจะแอบมอบใจให้เขา แต่เจิ้งเถากลับเลือกที่จะคอยปกป้องดูแลเธออยู่ห่างๆ ในฐานะผู้อาวุโสเท่านั้น ในพิธีเปิดโครงการเคหสถานวีรบุรุษ เจิ้งเถามองดูลูกหลานที่คอยห้อมล้อมเคียงข้างและรอยยิ้มของเหล่าสหายศึกในอดีต ถือเป็นการปิดฉากช่วงชีวิตบั้นปลายได้อย่างงดงามและสมบูรณ์แบบที่สุด
เจิ้งเถา ราชันพิทักษ์ชาติผู้สร้างผลงานการศึกอันเกรียงไกร ตัดสินใจเกษียณตัวเองในวัยหกสิบห้าปี เขาปฏิเสธทั้งเบี้ยบำนาญจากรัฐและกลุ่มธุรกิจการเงินมูลค่ามหาศาลที่ลูกศิษย์ระดับเทพสงครามตั้งใจมอบให้ ด้วยปรารถนาเพียงจะกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับครอบครัว ทว่าเมื่อกลับถึงบ้านเกิด สิ่งที่รอต้อนรับเขากลับเป็นความเย็นชาจากเจิ้งเจี้ยนกั๋ว ลูกชายคนโต และหลี่หรงเซียน ลูกสะใภ้ สองสามีภรรยาผู้เห็นแก่เงินคู่นี้ถึงกับขับไล่เขาออกจากบ้านอย่างไม่ไยดี เจิ้งเถาจึงต้องจำใจไปอาศัยอยู่กับเจิ้งเจี้ยนเย่ ลูกชายคนรองซึ่งมีฐานะยากจนข้นแค้น เมื่อได้รู้ว่าลูกคนรองยอมสละทรัพย์สินจนหมดเนื้อหมดตัวเพื่อยื้อชีวิตหลานชายที่ป่วยหนัก เจิ้งเถาจึงตัดสินใจหวนคืนสู่วงการอีกครั้ง เขาเข้าทำงานที่ชิงหรานกรุ๊ป และกลายมาเป็นบอดี้การ์ดประจำตัวของกู้ชิงหราน ประธานสาวรุ่นใหม่
ชายชราผมขาวที่ดูราวกับเป็นแค่ "ไม้ประดับ" คนนี้ไม่เป็นที่ถูกชะตาของชิงหรานสักเท่าไร ซ้ำร้ายในงานเลี้ยงสังสรรค์ครั้งแรก เขายังทำให้เธอไม่พอใจเพราะเข้าไป "ก้าวก่ายเรื่องไม่เป็นเรื่อง" ทว่าด้วยสายตาเฉียบแหลมที่สั่งสมมานานปี เจิ้งเถาสามารถมองทะลุกลอุบายวางยาของหลี่ยวนหลง หุ้นส่วนทางธุรกิจได้ในทันที และยังใช้ลูกเล่นพิสดารอย่างการ "โปรยตะปู" พาเธอหลบหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย หลังจากนั้น ไม่ว่าจะเป็นการหักหลังจากฟางหลิงเพื่อนสนิท หรือการผนึกกำลังกดดันทางธุรกิจจากกู้เซียวหราน เจิ้งเถาก็ล้วนใช้สติปัญญาอันล้ำเลิศและสายสัมพันธ์อันกว้างขวางคลี่คลายวิกฤตได้ทั้งหมด ชิงหรานเริ่มตระหนักได้ว่า ชายชราผู้นี้ไม่เพียงมีฝีมือการต่อสู้ระดับสูง แต่ยังมีจิตใจที่เปี่ยมด้วยความเมตตาและเข้าใจโลกอย่างถ่องแท้ จากความไว้วางใจจึงค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกดีๆ ที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน
ครั้นถึงคราวต้องพัฒนา "หมู่บ้านวีรบุรุษ" ซึ่งเป็นโครงการสำคัญระดับชาติ เจิ้งเถาได้ออกโรงด้วยตัวเอง โดยอาศัยมิตรภาพร่วมเป็นร่วมตายกับเหล่าทหารผ่านศึก ช่วยคลี่คลายปัญหาการเวนคืนที่ดินที่ชิงหรานพยายามเจรจาอยู่นานแต่ไม่สำเร็จลงได้อย่างง่ายดาย การกระทำนี้ไม่เพียงทำให้ชิงหรานได้รับคำชมเชยจากผู้เป็นปู่ แต่ยังทำลายแผนการร้ายของเซียวหรานจนย่อยยับ เมื่อจนตรอก เซียวหรานจึงบุกควงมีดหมายเอาชีวิตที่ไซต์งานก่อสร้าง เพื่อปกป้องชิงหรานและลูกชาย เจิ้งเถาจำต้องเค้นพลังภายในออกมาสยบคนร้ายแม้สังขารจะร่วงโรย จนกระทั่งตนเองต้องล้มพับไปเพราะหมดเรี่ยวแรง
หลังผ่านพ้นความเป็นความตาย ทุกคนจึงได้ล่วงรู้ความจริงว่าเจิ้งเถาก็คือราชันพิทักษ์ชาติผู้ยิ่งใหญ่ ด้วยบารมีและคำสั่งสอนของเจิ้งเถา เจี้ยนกั๋ว ลูกชายคนโตผู้เนรคุณจึงยอมกลับตัวกลับใจขณะชดใช้กรรมอยู่ในเรือนจำ ส่วนเจี้ยนเย่ ลูกชายคนรองก็มีหน้าที่การงานที่รุ่งเรืองขึ้น ในที่สุดครอบครัวก็ได้กลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง แม้ชิงหรานจะแอบมอบใจให้เขา แต่เจิ้งเถากลับเลือกที่จะคอยปกป้องดูแลเธออยู่ห่างๆ ในฐานะผู้อาวุโสเท่านั้น ในพิธีเปิดโครงการเคหสถานวีรบุรุษ เจิ้งเถามองดูลูกหลานที่คอยห้อมล้อมเคียงข้างและรอยยิ้มของเหล่าสหายศึกในอดีต ถือเป็นการปิดฉากช่วงชีวิตบั้นปลายได้อย่างงดงามและสมบูรณ์แบบที่สุด