แม้เวลาและสถานที่จะพรากเราจากกัน เราก็จะไม่มีโอกาสได้พบกันอีกในชาตินี้ 25

จูเหยาหยูพร้อมกับสามีของเธอ เซินเช่อ และลูกชาย เซินเฉิงหยาน ได้เดินทางย้อนเวลาอย่างไม่คาดฝันไปยังยุคอดีตที่เต็มไปด้วยเรื่องราวในประวัติศาสตร์ เซินเช่อได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองแผ่นดิน จูเหยาหยูกลายเป็นจักรพรรดินี และลูกชายของพวกเขาได้รับตำแหน่งรัชทายาท ครอบครัวที่ควรจะสมบูรณ์แบบกลับถูกทำลายลงเพราะพระสนมคนหนึ่งที่มีหน้าตาเหมือนผู้หญิงที่เซินเช่อเคยหลงรักในโลกปัจจุบัน ในช่วงที่พระสนมใกล้สิ้นใจ เธอได้อ้อนวอนให้จูเหยาหยูสละตำแหน่งจักรพรรดินี เซินเช่อที่ไม่สนใจความรักที่มีต่อกันมานานกว่าสิบปี กลับยอมทำตามคำขอโดยอ้างว่าเป็นการชดใช้ความผิด และถึงขั้นสร้างหลักฐานเท็จเพื่อปลดจูเหยาหยูออกจากตำแหน่ง พร้อมกับทำลายชื่อเสียงของเธอ จูเหยาหยูต้องสูญเสียลูกอันเป็นที่รักถึงสองครั้ง ตกอยู่ในภาวะซึมเศร้าหลังคลอด และถูกกักบริเวณในตำหนักหลวงที่โดดเดี่ยว เผชิญความอับอายและความเจ็บปวดที่ไม่มีวันจบสิ้น ขณะที่เซินเช่อ แม้จะมีความรู้ด้านจิตวิทยา แต่กลับไม่สามารถเข้าใจจิตใจของคนใกล้ตัวได้เลย จนกระทั่งจูเหยาหยูตัดสินใจจุดไฟเผาตำหนักที่กักเธอไว้ หมายจะจบชีวิตตัวเอง เซินเช่อจึงเกิดความเสียใจอย่างสุดซึ้งและเผยความจริงว่าเธอคือรักแท้ที่เขาไม่เคยลืม ในความรักและความเกลียดชังที่วุ่นวายนี้ ซึ่งข้ามกาลเวลาและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจากการทรยศ การสำนึกผิด และการให้อภัย เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทีละชั้น ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับเต็มไปด้วยบาดแผลลึก สุดท้ายพวกเขาถูกแยกจากกันด้วยเวลาและสถานที่ เหลือไว้เพียงความเจ็บปวดและความเสียใจที่ไม่มีวันได้พบกันอีกในชาตินี้